Ana içeriğe atla

Baba'ya Mektup

Sana belki de çok önce yazmam gerekirdi, hayatıma hiç pişmanlık sokmamayı senden ögrendim baba, o yüzden dogru zaman bu anmış.
Sana son 26 yıldır neler yaşadıgımı anlatmak istiyorum.Seninle en çok ilgili olan kısmı sanırım asla kendim olamadığım aşk hayatım.
Seninle mücadele ederek başladım ben hafızama anıları kazımaya. Bazen evde donsuz gezmek istedim,büyüdüm dışarı çıkmak istedim.Sen evin kötü polisi,bense akıllanmaz kız çocuğu.Bu sürede beni ne kadar tanıdın bilmiyorum,ve tam burada başladı sana benzeyen erkekleri arayışım. Hayatıma ilişki diye soktugum hiç kimse dogru düzgün tanımadı beni baba.Tıpkı senin gibi , olmam gerekeni söylediler bana hep. Bende tıpkı seni ehlileştirmek için uğraştıgım gibi emek verdim onlara. Olmadı baba, hiç kendim olamadım.
Güçlü ol dedin.Bil ama kapılma dedin.Ayaklarım çok küçüktü baba,dengede durabilmek için.Duracaksın dedin.Olduğum şeyin ötesine ittin hep beni.Gurur duymuyormuş gibiydin, sana yaranabilmek için okullar bitirdim,paralar kazandım.Ve hatta seninle kavga bile edebildim.Sen beni sev diye,sevebildiğini göster diye seni ince ince işledim baba. Duygularını göstererek de güçlü olabileceğini anlatmaya çalıştım.Beni anlamaya biraz çalış diye her akşam aradım seni, duygu barındırmayan her başarımda ilk seni aradım baba.
Güçlendim baba, dünyada çok az erkeğin anlayabileceği kadar güçlendim.Onlara da hak ver,annem bu kadar güçlü olsa sen onla kalabilir miydin?
Farkındalığımla besledim gücümü.Yanımdaki erkek ezilmesin diye gücümü gizledim.Herkesin ihtiyaçlarına hibe ettim ve tüm bunları yaparken kimsenin ruhu bile duymadı.
Evet baba güçlüyüm, ve bu güç hala yeterli değil senin için; ama bana yetti .
Yanımda yürüyebilecek adamdan bir tek şey istiyorum. O şeyin ne oldugunu ben de tam bilmiyorum. Bilmemek güçsüzlük değil baba, bırak doğalımda rüzgarla esecek ömrüm olsun.Bırak yüksüz omuzlarım, bulutsuz gözlerim olsun.
Biliyorum baba bu son güç savaşımız ve artık sadece benim dogrularımla gelen mutlulugumla sevinmeyi ögreneceksin. Benim için sevineceksin artık baba. Çünkü ben kuş gibi özgürüm.
Çünkü bana ilk ögretecegin seyi en son ögrettin, gücün dogallıktan ve sadelikten geldigini..
İyi ki varsın baba

Yorumlar

  1. bülent babuş.
    olm hani telefonda hı hım hı hım evet diyo ya aynı timoti diyorum ben de. galiba bu kaçınılmaz bişey. babaspor forever ya.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Şarkımın Sözleri

Yükselsek keşke, yerden bir santim yükselsek yeter. Eksildik. Uzansak şöyle, hiçbir şey de sırtlanmamıştık oysa. Yorulduk.   Bazen uçmak iyidir. Hafifletir. Uçamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki kokular. O anı yaşama hissi. İklime göre dönüşür. Ağaçlara sormak lazım.   Akmayınca kendini ifade edemiyorsun. Kafanı karıştıran isteksizliğin. Umursayan senin yargıcın. Hissetmedikçe düşünmüyorsun. Üzülen senin çelişkin. Az şey isteyen bir doyumsuzsun sen.   Uyumak iyidir. İyileştirir. Uyuyamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki inişler. O her şey yolunda hissi. Bir anda değişir. Çıkışlara sormak lazım.        

İtin rüyası

Yok olsam Sadece ben Klişe varlığım yokoluşa teslim olsa Hiç olma rüyası, yine yeniden her gün. Amaçsız döngümüzde kahkahaları gözyaşıyla ayıran tek bir gerçeklik bile yok. Dünyanın barındırdığı güzelliklere bu kadar uzak, ama dünyevi güzelliklere bu kadar ve yakın olmanın acısı içindeyim. Yaşamın ne olduğunu bilip itaat edemeyenlerdenim. Yırtmaya çalıştığım koza kendi varlığım olmuş. Yaşadığım her anın aksini de yaşadım. Sadece anlardan ibaret karaktersiz etler miyiz biz. Tutarlılık ve denge zamanın neresine sıkışmış ve insanları birbirilerinden ne ayırıyor acaba? Kendi hayatıma dair neyi değiştirebilirim ki? Çünkü ben bir çok şeyi aşk ile istemiş; ama hep arkasından bakakalmış biriyim. Duygusal tırmanışlarımda kimsenin sıcak omzu saklı değil; çünkü hep en derinimdeki duyguyu çağırdım. Oysa ki ben de artık kurtulma planları bile yapamayan gerçekaltı bir insanım. Hiç nefes almadan inandım ve kaybettim. Aşkla sevdiğim, zaman kapanı olmaksızın sadece gerçek olsun istediğim...

Beni ya sevmeli ya öldürmeli

O değil değil mi? İnsan olmak o değil, her gün bir çok yerde verdiğin karara göre. Bu değil. Denk gelemiyorsun ya dünyadaki adaletsizlik ile. Sen ve etrafın başka çünkü. Ne kadar anlamsız değil mi? Bir kere en başta, bütün olayımız farklı. Bütün genetiğimiz, bütün geçmişimiz, bütün aldığımız, alabildiğimiz, tuttuğumuz, bıraktığımız, sindirdiğimiz, önemsediğimiz. Yan yanayken baktığımız aynı noktayı gördüğümüz açı bile farklı. Basit cümlelerle söylüyorum. Derin bile değil, net. Ben bazı insanlara tahammül edemiyorum. sen bazı insanlara tahammül edemiyorsun, hepimiz sevmiyoruz bize göre bir şeyler. hepimizin orta yolu bulunup genel kurallar koyulmuş. Ne oluyor biliyo musun? İnsanlar denk gelmiyor diyorlar. İnsanlar denk gelemezler. Tek yapabildikleri sanmak ve inanmak. İyi yaptıkları tek şey sevmek. Nefret insanların en büyük kendini bilmemesi diye düşünüyorum. En net dağılışıdır insanın öfkeye tutulmak. Hırslandıkça kötüleşiyoru...