Ana içeriğe atla

Hiç

Tuzaga düşüş. Yer beden, kurak toprak.
Nefret ettiğim her seyi olmak, esaret bedenime, köle ruhuma yaklaşıyor. Farklı olmadığımı bildigim günden beri giyotin yapamayacaklarım icin. Şiddet. Ağrı. Tuzak.
Gözyaşımın dondugu ışıklı gölgede. İsyan. Suskun. Bilgi. Düş.
Uyandıgım her yeni seye gün dedirtiyor esaretim. Tutsak kan hücrelerim. Yaşamak için aynı, nefes almak için farklı olmak gerekiyor. Çıkamıyorum.
Ne biriktirdiyse kazımaya geliyor içimden. Onun oyunlarıyla onu yerle bir etmeye çalışıyorum. Yenilgi.
Aynı oldugum kadar koşuyorum. Tıpatıp oluyorum. Köksüz bedenim habersiz yerleşiyor her gölgeye, agırlaşıyorum. Korkuyorum. Gidelim. Ayçiçeği
Doğduğum, göz açtığım, gözyaşı döktüğüm benim gibi değil. Daha fazla içine girmeyelim. Gidelim. Ateşböceği. Onun yöntemiyle başa çıkamam, büyüklük istemedim. Büyük aynılık.
İstemediklerim ve olamyacaklarım.Olmaktan korkup, her gün katlandıklarım. Uzaklaştığım, içinde yok olduğum. Hiçlik,sessizlik,tuzak.
Ben tuzaga düştüm bedenimde. Çığlık. Karabasan. Sessizlik.
Korku onun oyununda hızla döndükçe azalıyor. Hız, baş dönmesi aptal mutlulukla geliyor. Dalga.
Basiti bu oyunun içindeki araçlarla isteyince sade olmuyor. Oyundan çıkış. Günbatımı.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Şarkımın Sözleri

Yükselsek keşke, yerden bir santim yükselsek yeter. Eksildik. Uzansak şöyle, hiçbir şey de sırtlanmamıştık oysa. Yorulduk.   Bazen uçmak iyidir. Hafifletir. Uçamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki kokular. O anı yaşama hissi. İklime göre dönüşür. Ağaçlara sormak lazım.   Akmayınca kendini ifade edemiyorsun. Kafanı karıştıran isteksizliğin. Umursayan senin yargıcın. Hissetmedikçe düşünmüyorsun. Üzülen senin çelişkin. Az şey isteyen bir doyumsuzsun sen.   Uyumak iyidir. İyileştirir. Uyuyamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki inişler. O her şey yolunda hissi. Bir anda değişir. Çıkışlara sormak lazım.        

Benim de bir planım var

“onun aradığı şey, benzersiz bir tecrübenin sonunda benzersiz bir varlık olmaktı.” Belli ki onu diğerleriyle aynı gruba düşürmeyen buydu. Hani düzen de güzel de, yetersiz. Bazıları doymayan bir merakla geliyor dünyaya. Çok mu zor? Güzel bi iş, güzel bi eş gibi toplumsal gereklilikleri yerine getirmek. Evet bazılarına zor. Yetinemeyenler. Maddede aramazlar ki onlar hiçbirşeyi. Anlarda ararlar. Anların peşine düşüp yarınları hep boşverirler. Yarını yarınlar düşünsüncülerden halliceler onlar. Baktılar olmuyor, baktılar beden eskiyor. Biz tutunamadık derler. Ödül mü var ki sonunda? Hayır. Kendimize yaptığımız yakıştırmalar bedava neyseki dünyada. Yoksa her “ben” ile başlayıp “-ımdır” ile biten cümleden para kesilseydi, iyi para birikirdi. Bize o parayı verseler, biz gezerdik. Dalgayla dumanla geçirilen bir ömrün anarşist yaratıcılığında, işte oralarda biryerlerde maddeyi de bulurduk, manayı da. O kadar da zor olmasa gerek. çok sevdiğim bu dünyanın bütün halkları; hadi birleşelim. Ve he...