teninle tanışmanın zamanı

Neye inanıyorsun dedin. "Aşk" dedim. Bunu da bana öğretilenlerden sandın. Senin sanrıların dağıldıkça görüyordun benim inandığım şeyi.
Vakti gelmişti, tüm çözümsüzlüklerde biz çözüldüysek o zaman büyü buydu. Anlam yüklemekten kaçarken kendimi ortasında bulmuştum her şeyin.Yine açmıştım kendimi bir büyü bhanesi bulup, oysaki her yabancı gibi,insanlıgım fazla geldi dengemiz bozuldu. onsevismemiz uzadı yine toplumla, bana yine hazır degil.işte tam da bu yüzden ateste caydanlık camda yagmura gitmek istiyorum. kacmak degil, sorularım hiç bitmeyecek sadece oldugum seyi saklayamadıgım çok açık. Yaptığın her şeyi sevmek tutarsızlığı içinde kendini pek sevmemek sınırında hem de yokolma istegiyle nefes aldım.

Degistirmekte ya da kabul etmekte degildi ki hesabım.farklı öğretilerle aynı yola çıkar iyi insanlar. İyiliği bile sorgulamadım,saygı duydum. Kendin dışında sorguladığın her insanla kaçırırsın ayrıntıları,korktum.

İki çeşit insan vardır hayatta. kimileri tüm hayatını bina gibi inşa ederler,bitti sandıkları gün birden etraflarını saran betonlarda bogulurlar. bir de tarla işçileri vardır, bir omur toprakla ugrasıp 2 cuval mahsulu yetirmeye calısırlar. işte ben tam o tarlada bir omur acık hava keyfi yapacak tarla faresiyim.

Biten her enerji, her kayboldugun gece bir adım geriletirken seni, idealize etme derim kendini. her yaptıgını anlamlandırırken anlamsız biri oluverirsin kendinden çook uzak tıpkı bir zamanlar ben gibi. ya da her zaman ki ben gibi.