Ana içeriğe atla

Delilikten bahsederken, deli görse aklı çıkar



Yoruldum ama yaşamak gibi.
Coşmak gibi yoruldum.
Değer biçeceğim her şeyi iki kere düşünür oldum.
Herkesi çağırır
İstemediklerimi sonradan iteler oldum.
Durulmaya direnirken mi bu kadar görünür oldum. 
En çok boşverdiğim rahat
Biri bütün kıtalara ayak basacak
Öbürü yanı başında dünyalar olacak.
Sana sonunda hiçbirşey kalmayacak
Gerçekleri konuştukça iletişim
Gerçekten seviştikçe iletişim keyif
İçine aldabildiğin kadar keyif devam
yabancıladığın anda herşey yapay
Sürdürmekle gurur duyduğun her şeyi mecburiyetler
Sürdürmeyi asla amaçlamadığın her şeyi keyifler oluşturuyor
Çentik çentik var oluşun.
O yüzden hazcılığın sonu zor.
Tutamak yok.
Gün gelir, bulanırsın.
Günler olur kalmaz.
Ne kadar defolusun?
En iyice hallerin,
En kötü hallerin,
Ve en rahat halin
Bir fıkra ortamı oluşturur
Gülüyorsan iyi
Gülmeyi sürdürüyorsan çok iyi
Gerçeğini gülüyorsan optimum
Geri kalan her şey bir takım
Sus artık bazen zamanı

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Şarkımın Sözleri

Yükselsek keşke, yerden bir santim yükselsek yeter. Eksildik. Uzansak şöyle, hiçbir şey de sırtlanmamıştık oysa. Yorulduk.   Bazen uçmak iyidir. Hafifletir. Uçamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki kokular. O anı yaşama hissi. İklime göre dönüşür. Ağaçlara sormak lazım.   Akmayınca kendini ifade edemiyorsun. Kafanı karıştıran isteksizliğin. Umursayan senin yargıcın. Hissetmedikçe düşünmüyorsun. Üzülen senin çelişkin. Az şey isteyen bir doyumsuzsun sen.   Uyumak iyidir. İyileştirir. Uyuyamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki inişler. O her şey yolunda hissi. Bir anda değişir. Çıkışlara sormak lazım.        

Benim de bir planım var

“onun aradığı şey, benzersiz bir tecrübenin sonunda benzersiz bir varlık olmaktı.” Belli ki onu diğerleriyle aynı gruba düşürmeyen buydu. Hani düzen de güzel de, yetersiz. Bazıları doymayan bir merakla geliyor dünyaya. Çok mu zor? Güzel bi iş, güzel bi eş gibi toplumsal gereklilikleri yerine getirmek. Evet bazılarına zor. Yetinemeyenler. Maddede aramazlar ki onlar hiçbirşeyi. Anlarda ararlar. Anların peşine düşüp yarınları hep boşverirler. Yarını yarınlar düşünsüncülerden halliceler onlar. Baktılar olmuyor, baktılar beden eskiyor. Biz tutunamadık derler. Ödül mü var ki sonunda? Hayır. Kendimize yaptığımız yakıştırmalar bedava neyseki dünyada. Yoksa her “ben” ile başlayıp “-ımdır” ile biten cümleden para kesilseydi, iyi para birikirdi. Bize o parayı verseler, biz gezerdik. Dalgayla dumanla geçirilen bir ömrün anarşist yaratıcılığında, işte oralarda biryerlerde maddeyi de bulurduk, manayı da. O kadar da zor olmasa gerek. çok sevdiğim bu dünyanın bütün halkları; hadi birleşelim. Ve he...