Ana içeriğe atla

öze giriş

Uçakları sevdiği için pilot olmak isteyen, olamayınca da uçak çize çize ressam olan insanlar var bu hayatta. olamaz mı? olabilir. Ama öyle değil. Görmediğin dokunmadığın zamanlarda gerçek olduğuna inanmadığın çekimler var aranda. Saçmaladığını sandığın zaman bile içini doldurduğu cümleleri, anlamadığını sandığın zaman bambaşka bi yönden aslında senin anlamadığını sana gösteren yaklaşımı, ben zekiyim diye asla bağırmayan karakteri, duygusal olmaktan utanmayan insanlığı, nasıl göründüğünü umursamayan güzelliği. Var işte.

Sen gezerken kendini özgür sanıp en büyük esaretlerde, onunla birlikte küçümserken farklılıkları, kendini bile tanımaya üşenecek isteksizlikte tanımazken insanları, ait olmadığını hep bildiğin yerlerde, paylaşmayı sahiplenmeyle karıştıran özgüvensizlikle, bir yerlerde birileri hayatla barışını yapıyormuş. Sanki hazırlanıyormuş. Hayata iz bırakmaya.

Gerisi çok da önemli değil gibi.

Yorumlar

  1. hsettklern buysa
    darısı başıma''
    gibi komşusal bir yorum yapıcam ama napiim içten gelen o :)

    YanıtlaSil
  2. hissettiklerim değil de daha çok gördüğümü yazıyorum. bakarsan sen de görürsün illaki. çok zor değil ki. biraz gerçeklik biraz barış. o kadar basit.

    YanıtlaSil
  3. kraker büyük iş adamı olmuşsun duydum. beyle bloglarda gezmez dedilerdi. kapitalin kölesi oldu dedilerdi. hayret

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Şarkımın Sözleri

Yükselsek keşke, yerden bir santim yükselsek yeter. Eksildik. Uzansak şöyle, hiçbir şey de sırtlanmamıştık oysa. Yorulduk.   Bazen uçmak iyidir. Hafifletir. Uçamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki kokular. O anı yaşama hissi. İklime göre dönüşür. Ağaçlara sormak lazım.   Akmayınca kendini ifade edemiyorsun. Kafanı karıştıran isteksizliğin. Umursayan senin yargıcın. Hissetmedikçe düşünmüyorsun. Üzülen senin çelişkin. Az şey isteyen bir doyumsuzsun sen.   Uyumak iyidir. İyileştirir. Uyuyamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki inişler. O her şey yolunda hissi. Bir anda değişir. Çıkışlara sormak lazım.        

Benim de bir planım var

“onun aradığı şey, benzersiz bir tecrübenin sonunda benzersiz bir varlık olmaktı.” Belli ki onu diğerleriyle aynı gruba düşürmeyen buydu. Hani düzen de güzel de, yetersiz. Bazıları doymayan bir merakla geliyor dünyaya. Çok mu zor? Güzel bi iş, güzel bi eş gibi toplumsal gereklilikleri yerine getirmek. Evet bazılarına zor. Yetinemeyenler. Maddede aramazlar ki onlar hiçbirşeyi. Anlarda ararlar. Anların peşine düşüp yarınları hep boşverirler. Yarını yarınlar düşünsüncülerden halliceler onlar. Baktılar olmuyor, baktılar beden eskiyor. Biz tutunamadık derler. Ödül mü var ki sonunda? Hayır. Kendimize yaptığımız yakıştırmalar bedava neyseki dünyada. Yoksa her “ben” ile başlayıp “-ımdır” ile biten cümleden para kesilseydi, iyi para birikirdi. Bize o parayı verseler, biz gezerdik. Dalgayla dumanla geçirilen bir ömrün anarşist yaratıcılığında, işte oralarda biryerlerde maddeyi de bulurduk, manayı da. O kadar da zor olmasa gerek. çok sevdiğim bu dünyanın bütün halkları; hadi birleşelim. Ve he...