Ana içeriğe atla

sonra

Sonra durdum bir süre. Zamanı durdurdum. Yıllanmış alışkanlıklara döndüm. Sığındım. Süre istedim yüzleşmelerden. Belki de son bir şans verdim, gördüğüm bu yola yalnız girmek istemedim. Bu keşifleri paylaşalım dedim. Koymadığım isimler ifade problemlerine, sahte inançları sezmek vazgeçmeye neden oldu.

Sonra döndüm bir süre. Zamanı döndürdüm. Adım attıracak yeniliklere durdum, yüzleşmelerim ceplerimde. Teker teker çıkardım hepsini, acelesizce. Kimseyi üzmedim. Üzüntüyü gıdıkladım, hoşuna gitti. Hoşuma gitti. Güldüm. Ve yanımda gülenleri gördüm.

Konuştuk onlarla. Günlerce, gecelerce. Sonra benimle konuştuk. Güzelce, edepsizce. En son seninle. Güvenle, acelesizce. Ve ilk defa bir umutla. İnandım senin başlangıçlarına, Güzel tatlı dünya. Yarattıklarına anlamlar yükledim. Anlamlara ise bakış açıları. Baktıkça açtım sınırları. Sınırların ötesini sevdim. Orada kendi sınırlarımı çizdim. Onlara dokunarak.

Ve bulmaya başlamanın cevabını buldum. gerçeğimi gördüm. sevişmeyi öğrendim seninle. sonunda sırlarım oldu benim de. sana söyleyeceğim hepsini. Ama önce sen de belli yollardan geçmelisin canım dünya. Dönmeyi biliyorsun ne de olsa. Ve ağlamayı da.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Şarkımın Sözleri

Yükselsek keşke, yerden bir santim yükselsek yeter. Eksildik. Uzansak şöyle, hiçbir şey de sırtlanmamıştık oysa. Yorulduk.   Bazen uçmak iyidir. Hafifletir. Uçamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki kokular. O anı yaşama hissi. İklime göre dönüşür. Ağaçlara sormak lazım.   Akmayınca kendini ifade edemiyorsun. Kafanı karıştıran isteksizliğin. Umursayan senin yargıcın. Hissetmedikçe düşünmüyorsun. Üzülen senin çelişkin. Az şey isteyen bir doyumsuzsun sen.   Uyumak iyidir. İyileştirir. Uyuyamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki inişler. O her şey yolunda hissi. Bir anda değişir. Çıkışlara sormak lazım.        

Benim de bir planım var

“onun aradığı şey, benzersiz bir tecrübenin sonunda benzersiz bir varlık olmaktı.” Belli ki onu diğerleriyle aynı gruba düşürmeyen buydu. Hani düzen de güzel de, yetersiz. Bazıları doymayan bir merakla geliyor dünyaya. Çok mu zor? Güzel bi iş, güzel bi eş gibi toplumsal gereklilikleri yerine getirmek. Evet bazılarına zor. Yetinemeyenler. Maddede aramazlar ki onlar hiçbirşeyi. Anlarda ararlar. Anların peşine düşüp yarınları hep boşverirler. Yarını yarınlar düşünsüncülerden halliceler onlar. Baktılar olmuyor, baktılar beden eskiyor. Biz tutunamadık derler. Ödül mü var ki sonunda? Hayır. Kendimize yaptığımız yakıştırmalar bedava neyseki dünyada. Yoksa her “ben” ile başlayıp “-ımdır” ile biten cümleden para kesilseydi, iyi para birikirdi. Bize o parayı verseler, biz gezerdik. Dalgayla dumanla geçirilen bir ömrün anarşist yaratıcılığında, işte oralarda biryerlerde maddeyi de bulurduk, manayı da. O kadar da zor olmasa gerek. çok sevdiğim bu dünyanın bütün halkları; hadi birleşelim. Ve he...