Ana içeriğe atla

Dayı kim sürecek bu tarlayı

Genetik yükleri savurdukça altından iyi hayvan çıkıyor. Hayvanım abartılı durumlarda hıhı diyor.
Kurcaladıkça yok etmişim istekleri,aktıkça varoluyormuş oysa ki.
Ne hesaplaşman biter,ne değiştirmek istediklerin ne de öz eleştirin.insan evladı cümleleri bir düzenli kurma artık. Hatta cümle kurmayalım. Kafan mı karıştı senin yine mi yaşamak zor.
"Neden bu kadar akıllıyım" dan ince geçişler yapılır "neden benim yazgım"a bu esnada. sonra da aşk küçümsenir içten içe.
yaşam kaynağı her sıkıştığın yerde sarıldığın değil midir?belki de varoluşun.
aşkla köksüz olamamak arasında ince bir çizgi mi dersin?
İşin özü bu işleri değil öbür işleri çözmek lazım.iddiasız cümleler peşinde koşar insanlığını kabul etmiş insanlar gibi geliyordu, meğer cümlesiz bırakırmış insanı.
en iyisi tutunmak sıkı sıkı çünkü kusursuz genetik çözebilen insandır bu işleri.

Yorumlar

  1. dayılara fazla güvenim kalmadı artık.dayılar bütçemizi sarsıyo. en iyisi kendi tarlamızı kendimiz sürmek sevgilim la.

    YanıtlaSil
  2. kendi hayatımızın dayısı olalım sevgilim, tarla var ceviz de var;ama bıyık işini nasıl çözücez?

    YanıtlaSil
  3. her türlü iyi hayvan en güzeli. hıhı demek bozmamalı bünyeyi. ergenliğimizi egos jöle reklamıyla geçirdiğimiz için öyle oldu bence. hem jöle ney la? köpük mü vardı eskiden? metaforu kess

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Şarkımın Sözleri

Yükselsek keşke, yerden bir santim yükselsek yeter. Eksildik. Uzansak şöyle, hiçbir şey de sırtlanmamıştık oysa. Yorulduk.   Bazen uçmak iyidir. Hafifletir. Uçamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki kokular. O anı yaşama hissi. İklime göre dönüşür. Ağaçlara sormak lazım.   Akmayınca kendini ifade edemiyorsun. Kafanı karıştıran isteksizliğin. Umursayan senin yargıcın. Hissetmedikçe düşünmüyorsun. Üzülen senin çelişkin. Az şey isteyen bir doyumsuzsun sen.   Uyumak iyidir. İyileştirir. Uyuyamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki inişler. O her şey yolunda hissi. Bir anda değişir. Çıkışlara sormak lazım.        

Benim de bir planım var

“onun aradığı şey, benzersiz bir tecrübenin sonunda benzersiz bir varlık olmaktı.” Belli ki onu diğerleriyle aynı gruba düşürmeyen buydu. Hani düzen de güzel de, yetersiz. Bazıları doymayan bir merakla geliyor dünyaya. Çok mu zor? Güzel bi iş, güzel bi eş gibi toplumsal gereklilikleri yerine getirmek. Evet bazılarına zor. Yetinemeyenler. Maddede aramazlar ki onlar hiçbirşeyi. Anlarda ararlar. Anların peşine düşüp yarınları hep boşverirler. Yarını yarınlar düşünsüncülerden halliceler onlar. Baktılar olmuyor, baktılar beden eskiyor. Biz tutunamadık derler. Ödül mü var ki sonunda? Hayır. Kendimize yaptığımız yakıştırmalar bedava neyseki dünyada. Yoksa her “ben” ile başlayıp “-ımdır” ile biten cümleden para kesilseydi, iyi para birikirdi. Bize o parayı verseler, biz gezerdik. Dalgayla dumanla geçirilen bir ömrün anarşist yaratıcılığında, işte oralarda biryerlerde maddeyi de bulurduk, manayı da. O kadar da zor olmasa gerek. çok sevdiğim bu dünyanın bütün halkları; hadi birleşelim. Ve he...