Ana içeriğe atla

burada ben kendimi anlattım çocuk, küfür de etmedim.


Hissedilme noktası mı en gerçek veya kurgu olan ya da ikisi birden mi oluşturur çizgisini zamanın. Evet saçma bazen. Açık açık açıklamamak bazen bütün olayımız. Açık açık saçmalamak bazen en akıllı yaptığımız. Evet bazen de her şey bazen.

Dün hayatımda yaptığım en gerçek yüzleşmemi yaşadım mesela. Beni en çok az tanıyan insanlarla. Kafalarında idealize etmişlerle. İlk kez büyümek mevzu bile değildi. Ve son kez gözümdeki dünya çizildi. Her şeyin en son ilkiydi. Güzeldi.

Majör öfkelerimden arınmam benimle kendim arasındaki münakaşaları tatlılıkla sonuçlandırabilecek kadar rahatlamalara ulaşmamdandır. Ve bu rahatlamalar sırasında düşünmeyi ne kadar sevdiğimi fark etmemdendir. Bence herkes yapmalı. Söylenecek kötü şeylerin bir de tersi var bu dünyada. Fark edilmeli.

Ama ben size amacımı söylerim yine de. Dünyada aranan her şeyin sadece bir kelimesinde gizli olduğu sonsuz bir yazı yazmak istiyorum aslında bütün ömrümde. Ve bunu bırakmak istiyorum dünyaya ömrüm bitince.

Sonra gün biter. Çoğu kişi gitmez evine. Çünkü çoğu kişi bilmez gerçek evini. Ben denemek istiyorum şansımı. Bilmek istiyorum her odasını. Ben gördüğüm bu aşkı yaşamak istiyorum “ne kadar yalansız olursa o kadar iyi”.

saygılar kestiğim cümlelere.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Şarkımın Sözleri

Yükselsek keşke, yerden bir santim yükselsek yeter. Eksildik. Uzansak şöyle, hiçbir şey de sırtlanmamıştık oysa. Yorulduk.   Bazen uçmak iyidir. Hafifletir. Uçamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki kokular. O anı yaşama hissi. İklime göre dönüşür. Ağaçlara sormak lazım.   Akmayınca kendini ifade edemiyorsun. Kafanı karıştıran isteksizliğin. Umursayan senin yargıcın. Hissetmedikçe düşünmüyorsun. Üzülen senin çelişkin. Az şey isteyen bir doyumsuzsun sen.   Uyumak iyidir. İyileştirir. Uyuyamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki inişler. O her şey yolunda hissi. Bir anda değişir. Çıkışlara sormak lazım.        

Benim de bir planım var

“onun aradığı şey, benzersiz bir tecrübenin sonunda benzersiz bir varlık olmaktı.” Belli ki onu diğerleriyle aynı gruba düşürmeyen buydu. Hani düzen de güzel de, yetersiz. Bazıları doymayan bir merakla geliyor dünyaya. Çok mu zor? Güzel bi iş, güzel bi eş gibi toplumsal gereklilikleri yerine getirmek. Evet bazılarına zor. Yetinemeyenler. Maddede aramazlar ki onlar hiçbirşeyi. Anlarda ararlar. Anların peşine düşüp yarınları hep boşverirler. Yarını yarınlar düşünsüncülerden halliceler onlar. Baktılar olmuyor, baktılar beden eskiyor. Biz tutunamadık derler. Ödül mü var ki sonunda? Hayır. Kendimize yaptığımız yakıştırmalar bedava neyseki dünyada. Yoksa her “ben” ile başlayıp “-ımdır” ile biten cümleden para kesilseydi, iyi para birikirdi. Bize o parayı verseler, biz gezerdik. Dalgayla dumanla geçirilen bir ömrün anarşist yaratıcılığında, işte oralarda biryerlerde maddeyi de bulurduk, manayı da. O kadar da zor olmasa gerek. çok sevdiğim bu dünyanın bütün halkları; hadi birleşelim. Ve he...