Ana içeriğe atla

Muhittin



"normal ol" diye fısıldadı kulağıma eğilip. normali ne ki bunun? "o kadar rahat oturma, ağzına geleni söyleme ve bu kadar çabuk gülme" dedi. güldüm. sonra gülmekten utandım. ne saçma değil mi? öyle. çelişkiler yumak yumak olmuş hepimizin içinde. mutluluklara isim takma halinde, neşelerimiz çobanlara emanet, kurallar dahilinde. böyle zor ve zor olduğu için anlamlı gibi gelen, oysaki sadece slm cnm nbr? özelliğinde, normal bir beynin, kendini açmaktan utanan kelimeleri birleştirdiği cümleleri severiz biz. tıpkı bunun gibi. özü sözü bir tıpkı senin gibi, biraz deli tıpkı benim gibi.

şaşırma bu kadar artık 80lerde değiliz

Yorumlar

  1. senden muhittinim lsun istiyorum diyebilen gelsin.toplayıp gelsin yavsaktan hızlı dönsün

    YanıtlaSil
  2. hepimizin bi muhittini var, saklı tuttuğumuz

    YanıtlaSil
  3. muhittin içimizde derinimizde, herkesin muhittini kendine. muhittin insanın sevgi böceği olup içinde hissetmesidir. afistike dingil gibisin katılmak istiyorum

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Şarkımın Sözleri

Yükselsek keşke, yerden bir santim yükselsek yeter. Eksildik. Uzansak şöyle, hiçbir şey de sırtlanmamıştık oysa. Yorulduk.   Bazen uçmak iyidir. Hafifletir. Uçamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki kokular. O anı yaşama hissi. İklime göre dönüşür. Ağaçlara sormak lazım.   Akmayınca kendini ifade edemiyorsun. Kafanı karıştıran isteksizliğin. Umursayan senin yargıcın. Hissetmedikçe düşünmüyorsun. Üzülen senin çelişkin. Az şey isteyen bir doyumsuzsun sen.   Uyumak iyidir. İyileştirir. Uyuyamıyorsan yürümek iyi gelir. Sokaklardaki inişler. O her şey yolunda hissi. Bir anda değişir. Çıkışlara sormak lazım.        

Benim de bir planım var

“onun aradığı şey, benzersiz bir tecrübenin sonunda benzersiz bir varlık olmaktı.” Belli ki onu diğerleriyle aynı gruba düşürmeyen buydu. Hani düzen de güzel de, yetersiz. Bazıları doymayan bir merakla geliyor dünyaya. Çok mu zor? Güzel bi iş, güzel bi eş gibi toplumsal gereklilikleri yerine getirmek. Evet bazılarına zor. Yetinemeyenler. Maddede aramazlar ki onlar hiçbirşeyi. Anlarda ararlar. Anların peşine düşüp yarınları hep boşverirler. Yarını yarınlar düşünsüncülerden halliceler onlar. Baktılar olmuyor, baktılar beden eskiyor. Biz tutunamadık derler. Ödül mü var ki sonunda? Hayır. Kendimize yaptığımız yakıştırmalar bedava neyseki dünyada. Yoksa her “ben” ile başlayıp “-ımdır” ile biten cümleden para kesilseydi, iyi para birikirdi. Bize o parayı verseler, biz gezerdik. Dalgayla dumanla geçirilen bir ömrün anarşist yaratıcılığında, işte oralarda biryerlerde maddeyi de bulurduk, manayı da. O kadar da zor olmasa gerek. çok sevdiğim bu dünyanın bütün halkları; hadi birleşelim. Ve he...