Ana içeriğe atla

Sabah kahvaltıdan önce veya gece yatmadan önce. ama illa önce.

Değersizleştirdiğimiz şeyler için içiyorum bu gece. İçerek anlam katıp veya anlam bulup, içtikçe anlamsızlaşan şeyler için. Hiçbir yere koyamadığımız gerçekler ve yücelttiğimiz yalanlar için. Kendi hayatıma içiyorum bu gece. Senin hayatınla tokuşturuyorum. Üçüncü kişileri unutmuyorum bu gece. Herkesin kattığını dahil ediyorum. Basit aklımdan çıkmıyor bu gece. Hep zorlaşmak zorunda olduğunu biliyorum, basitin kolay olduğunu ise hiç sanmıyorum. Her şeyin sonunda kurduğun diyalog kalıcı, sevgi gerçek gibi. Hiçbir şeyin sonunda diyalog kalmıyor, sevgi yalan da gibi.

Her şey hem gibi hem değil. hiçbir şey diye bir şeyin olmaması tek umudum. Bazeni sabitlediğimiz vasat algıyı o yüzden seviyoruz. O yüzden çelişki bütün hayat. İyi ve kötüye içiyorum bu gece. İkisi de sende bende. Ve üçüncü kişide. Çoğunlukta.

İsim koyamadığın şeylere içiyorum bu gece. kalıba döküp aşk dediğim, sevgi dediğim, öfke dediğim ama bambaşka olan her şeye.

Yanımda bile uzak olan, yanında bile uzak olduğum, anın var olmadığı herkese içiyorum bu gece.Yakınlaştığım ve anı yaşadığım herkese de. Yalnızlığa ve bütün olamayışlara, inandıramayışlara, sanamayışlara içiyorum. Ve çoğulluğa, bütün oluşlara, inanışlara, sanışlara da.

 hep daha fazlasına içiyorum.

Çok içeceğim bu gece. Biliyorum.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Benim de bir planım var

“onun aradığı şey, benzersiz bir tecrübenin sonunda benzersiz bir varlık olmaktı.” Belli ki onu diğerleriyle aynı gruba düşürmeyen buydu. Hani düzen de güzel de, yetersiz. Bazıları doymayan bir merakla geliyor dünyaya. Çok mu zor? Güzel bi iş, güzel bi eş gibi toplumsal gereklilikleri yerine getirmek. Evet bazılarına zor. Yetinemeyenler. Maddede aramazlar ki onlar hiçbirşeyi. Anlarda ararlar. Anların peşine düşüp yarınları hep boşverirler. Yarını yarınlar düşünsüncülerden halliceler onlar. Baktılar olmuyor, baktılar beden eskiyor. Biz tutunamadık derler. Ödül mü var ki sonunda? Hayır. Kendimize yaptığımız yakıştırmalar bedava neyseki dünyada. Yoksa her “ben” ile başlayıp “-ımdır” ile biten cümleden para kesilseydi, iyi para birikirdi. Bize o parayı verseler, biz gezerdik. Dalgayla dumanla geçirilen bir ömrün anarşist yaratıcılığında, işte oralarda biryerlerde maddeyi de bulurduk, manayı da. O kadar da zor olmasa gerek. çok sevdiğim bu dünyanın bütün halkları; hadi birleşelim. Ve he...

Bu yazıda foklardan bahsediyorum

Batıda biyerlerde buldum ben kendimi. Güneyde ise muadilimi. Tam da aramadığımı fark ettiğim zamanda. Ve bütün o hırslardan uzakta. Sakin bir huzurla. O yüzden de düşündüm ben seni, gün dündü ve vakit geceydi. aylardan yağmur, mevsimlerden bulut, geçen yıllardan yalnızca biriydi. O kadar olmuş işte. Oralarda bir yerlerde kaybettin sen kendini. Mutsuzluğun bundandır. Dünyaya ve onun adaletsizliğine yüklenme boşuna. Tercihlerinin arifesinde bıraktın sen bir parçanı. Hiç bizaman eskisi gibi olamamacasına. Tıpkı herkes gibi ama biraz farklı da. Aynılaşma ve denge çabasıyla özünden uzaklaştıkça. Bütün onayları dünyaya bıraktıkça. Görünen hayatlar ise bildiğin safsata. Ama sen umudunu yine de kırma. gerçeklerin hep yanında. hergün baktığın aynada.