Ana içeriğe atla

Mal


Bazen ne biçim gece oluyor gündüz. Yokluğunda. Bıraktığımda bu hisse kendimi, ki bırakmamak gibi bir tercih olamıyor bazen bulunduğum yerde, her şeyi bırakıp gözlerini düşünüyorum. Nasıl bir anlamsa o gözlerin, görmesem bile yakıyor. Baştan beri gözlerin beni tutuyor. Nasıl bir yandıysam güle güle.
 Ağlaya ağlaya sönmüyor yokluğun. Ellerin diyorum, el nedir? Ben böyle şeylere bakmam ki. Tombik ellerinin bir şey anlatırkenki tuhaf hareketleri. Onlar benim gibi geliyor, bencilce, vahşice kıskanıyorum o saçma ellerini. Nasıl bir sahiplendiysem, için için.
Dışarı çıktığım anda yabacılıyorum. O köşede beklerkenki mahzunluğun sebebim olabilirdi. Ben gelirken ki umursamaz duruşunun ardında aydınlanan yüzün de gerçeğim. Gündüzlereydi sevdam. Sanışlarımı inanışa çeviren o köşe oldu. Nasıl inandıysam mutlu mutlu.
Mutsuz mutsuz bitiremem. Sen hep varsın. Yokken bile. Sen hep yoksun varken bile. Benim gibi ama değil de. Sanki parçamsın tamamlayan gibi. Ne kadar eksiksin sen de benim gibi. Ne kadar fazla fazla sen oluyorsun gidince.
Kalbini biliyorum ama bunu olan hiçbir şeyle açıklayamam. Din gibi umut. Yıkılmadan yıkılmıyor.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Benim de bir planım var

“onun aradığı şey, benzersiz bir tecrübenin sonunda benzersiz bir varlık olmaktı.” Belli ki onu diğerleriyle aynı gruba düşürmeyen buydu. Hani düzen de güzel de, yetersiz. Bazıları doymayan bir merakla geliyor dünyaya. Çok mu zor? Güzel bi iş, güzel bi eş gibi toplumsal gereklilikleri yerine getirmek. Evet bazılarına zor. Yetinemeyenler. Maddede aramazlar ki onlar hiçbirşeyi. Anlarda ararlar. Anların peşine düşüp yarınları hep boşverirler. Yarını yarınlar düşünsüncülerden halliceler onlar. Baktılar olmuyor, baktılar beden eskiyor. Biz tutunamadık derler. Ödül mü var ki sonunda? Hayır. Kendimize yaptığımız yakıştırmalar bedava neyseki dünyada. Yoksa her “ben” ile başlayıp “-ımdır” ile biten cümleden para kesilseydi, iyi para birikirdi. Bize o parayı verseler, biz gezerdik. Dalgayla dumanla geçirilen bir ömrün anarşist yaratıcılığında, işte oralarda biryerlerde maddeyi de bulurduk, manayı da. O kadar da zor olmasa gerek. çok sevdiğim bu dünyanın bütün halkları; hadi birleşelim. Ve he...

Bu yazıda foklardan bahsediyorum

Batıda biyerlerde buldum ben kendimi. Güneyde ise muadilimi. Tam da aramadığımı fark ettiğim zamanda. Ve bütün o hırslardan uzakta. Sakin bir huzurla. O yüzden de düşündüm ben seni, gün dündü ve vakit geceydi. aylardan yağmur, mevsimlerden bulut, geçen yıllardan yalnızca biriydi. O kadar olmuş işte. Oralarda bir yerlerde kaybettin sen kendini. Mutsuzluğun bundandır. Dünyaya ve onun adaletsizliğine yüklenme boşuna. Tercihlerinin arifesinde bıraktın sen bir parçanı. Hiç bizaman eskisi gibi olamamacasına. Tıpkı herkes gibi ama biraz farklı da. Aynılaşma ve denge çabasıyla özünden uzaklaştıkça. Bütün onayları dünyaya bıraktıkça. Görünen hayatlar ise bildiğin safsata. Ama sen umudunu yine de kırma. gerçeklerin hep yanında. hergün baktığın aynada.